Hormonalna terapia zastępcza polega na podawaniu naturalnych hormonów identycznych do tych które są produkowane w jajnikach. Obejmuje ona terapię estrogenową i terapię estrogenowo-progestagenną. Sposoby podawania hormonów obejmować mogą drogę doustną, przezskórną,domięśniową oraz dopochwową.
Wskazaniami do zastosowania hormonalnej terapii zastępczej są: leczenie umiarkowanych i ciężkich objawów klimakterycznych, takich jak uderzenia gorąca, poty i związanych z nimi zaburzeniami snu, zapobieganie i leczenie osteopenii oraz osteoporozy, dolegliwości wynikające z atrofii układu moczowo-płciowego (suchość pochwy, bolesne parcia na mocz) przedwczesna menopauza.
Hormonalna terapia zastępcza może zwiększyć ryzyko:zawału serca, udaru niedokrwiennego mózgu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, raka piersi. Pamiętać jednak należy, że całkowite zwiększenie ryzyka jest niewielkie. Wraz z długością czasu stosowania hormonalnej terapii zastępczej bezwzględnie należy wykonywać okresowe badania piersi obejmujące mammografię i sonomammografię. W związku z powyższym:
Przeciwwskazaniami do stosowania HTZ są:
Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej wymaga:
U kobiet z zachowaną macicy należy stosować terapię estrogenowo-progestagenową, u kobiet nie posiadających macicy stosujemy terapię estrogenową.