Laparoskopia ginekologiczna
Laparoskopia jest zabiegiem mało inwazyjnym i umożliwia wzrokową - makroskopową ocenę narządów całej jamy brzusznej ze szczególnym uwzględnieniem narządu rodnego. Technika zabiegu polega na wypełnieniu jamy brzusznej dwutlenkiem węgla, wykonaniu 3 nacięć w powłokach jamy brzusznej wielkości od 0,5 do 1 cm, wprowadzeniu optyki oraz narzędzi laparoskopowych. Metoda pozwala na dokładną ocenę narządu rodnego, postawienie rozpoznania i przeprowadzenie operacji bez konieczności otwierania brzucha sposobem klasycznym. Przebieg operacji obserwuje się na monitorze. Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, a pacjent po jednej dobie powraca do domu.
Wskazania do laparoskopii w ginekologii:
- diagnostyka i leczenie niepłodności
- guzy i torbiele jajników
- podejrzenie ciąży pozamacicznej
- podejrzenie endometriozy
- nagłe i przewlekłe dolegliwości bólowe zlokalizowane w miednicy małej
Laparoskopowe zabiegi ginekologiczne:
- operacje w obrębie jajników (wycięcie guzów litych i torbielowatych niepodejrzanych onkologicznie, resekcje częściowe)
- zabiegi rekonstruujące w przypadkach wypadania macicy
- usuwanie zrostów w obrębie miednicy małej
- leczenie endometriozy
- wycięcie mięśniaków macicy
- wycięcie macicy
- leczenie i diagnostyka niepłodności
Przygotowanie pacjentki do laparoskopii jest podobne jak w innych zabiegach operacyjnych jamy brzusznej. Konieczne jest oznaczenie grupy krwi, morfologii krwi, ew. parametrów krzepnięcia, a także wykonanie badania EKG. Przed zabiegiem pacjentka powinna być na czczo. Na krótko przed rozpoczęciem operacji do pęcherza zakłada się cewnik Foleya.
Sposób wykonania laparoskopii
Zabieg wykonuje się w znieczuleniu ogólnym. Przez niewielkie nacięcie na dolnym brzegu pępka do jamy brzusznej wprowadza się specjalną igłę zwaną igłą Veressa, przy pomocy której do wnętrza podaje się dwutlenek węgla. Gaz wypełniając jamę brzuszną unosi powłoki oddzielając je od narządów wewnętrznych, stwarzając przestrzeń operacyjną i pozwalając na bezpieczne przeprowadzenie operacji bez obawy o ich uszkodzenie. Następnie w pępku instaluje się troakar-10mm tuleję, przez którą wprowadza się system optyczny laparoskopu.
W podbrzuszu po obu stronach wykonuje się 2 dodatkowe nacięcia dł. 5mm dla narzędzi chirurgicznych. Następnie wykonujemy właściwą dla danego schorzenia procedurę operacyjną lub diagnostyczną. Po zakończeniu zabiegu i usunięciu narzędzi na skórę zakłada się pojedyncze szwy.
Korzyści wynikające z laparoskopii to mniejszy uraz operacyjny, a zatem mniejsze dolegliwości bólowe i ryzyko infekcji, szybszy powrót do normalnej aktywności, w porównaniu do operacji metodą tradycyjną. Pacjentka wraca do domu na drugi lub trzeci dzień po zabiegu.